Υπάρχουν κατά βάση 4 στυλ προσκόλλησης που αναπτύσσει το κάθε άτομο στην πρώιμη παιδική ηλικία και καθορίζουν με τον ίδιο τρόπο την ενήλικη προσκόλληση. Δηλαδή 4 τρόποι σύνδεσης με τους άλλους ανθρώπους που βασίζονται στην σχέση που αναπτύξαμε ως βρέφη με την μητρική φιγούρα. Στις σχέσεις μας, και ειδικά στις ερωτικές, επαναλαμβάνουμε την σχέση που είχαμε με την μητέρα μας καθώς και τα συναισθήματα που περιελάμβανε αυτή η σχέση.
Τα άτομα με ασφαλή τύπο δεσμού εμπιστεύονται πιο εύκολα τους ανθρώπους και αποδίδουν λιγότερο άγχος στον τρόπο που σχετίζονται με τους άλλους. Έχουν μία καλή εικόνα εαυτού και άλλων. Τα άτομα με αποφευκτικό τύπο δεσμού απαρνούνται και δυσφημούν τις σχέσεις τους ή τις εξιδανικεύουν. Έχουν καλή εικόνα εαυτούκαι αρνητική για τους άλλους. Ως παιδιά είχαν απορριφθεί ή μπλοκαριστεί οι προσπάθειες του για εγγύτητα με την μητρική φιγούρα. Προσαρμόστηκαν σε αυτό το περιβάλλον με το να μην επιζητούν την εγγύτητα. Ως σύντροφος θα παρουσιάζει φόβο εγγύτητας ή θα είναι συναισθηματικά κενός. Τα άτομα με αγχώδη τύπο δεσμού κατακλύζονται από σχέσεις προσκόλλησης ή είναι σε σύγχυση. Έχουν μία καλή εικόνα για τους άλλους και κακή για τον εαυτό τους. Σαν βρέφη είχαν μία μητέρα που ήταν ασυνεπής και απρόβλεπτη στην φροντίδα και συναισθηματική εγγύτητα με το παιδί. Το παιδί γίνεται επιφυλακτικό, θυμωμένο και ανήσυχο όταν έρχεται ή φεύγει η μαμά του. Ως ενήλικες έχουν μία τάση συγχώνευσης με τον σύντροφο με στοιχεία ανασφάλειας. Συντάσσονται με τις επιθυμίες του άλλου καθώς το να μείνουν μόνοι είναι καταστροφικό. Παράλληλα μπορεί να είναι δύσπιστοι και σε υπερδιέγερση (δεν καθησυχάζονται εύκολα) καθώς φοβούνται την εισβολή και τον συναισθηματικό τραυματισμό από τον άλλον σύντροφο. Τέλος, τα άτομα με αποδιοργανωμένο τύπο δεσμού προσκόλλησης έχουν υποστεί βία ή παραμέληση στην παιδική ηλικία. Έχουν κακή εικόνα εαυτού και άλλων. Η μητέρα ήταν κακοποιητική ή αμελής με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του παιδιού. Το παιδί μένει σε υπεδιέγερση ή σε χαμηλή διέγερση για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να ρυθμίζεται συναισθηματικά με την βοήθεια της μητέρας. Ως ενήλικες αναπαράγουν αυτό το χαοτικό πρότυπο σχέσης με τους σημαντικούς άλλους. Επίσης, λόγω της δυσκολίας να διαχειριστούν την υπερδιέγερση σε μία σχέση που τους επαναφέρει τα συναισθήματα του τραύματος αποφεύγουν τις σχέσεις ή σχετίζονται με τοξικό τρόπο.