Η ψυχοπαθητική ή αλλιώς αντικοινωνική προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από χειρισμό και παραβίαση των άλλων. Το άτομο για να πετύχει τον σκοπό του εξαπατά, λέει ψέματα και χρησιμοποιεί τους ανθρώπους χωρίς καμία ενσυναίσθηση και σεβασμό προς αυτούς. Είναι συνήθως παρορμητικό, ανεύθυνο άτομο, αδιαφορεί για την ασφάλεια του εαυτού και των άλλων και δεν μετανιώνει για τις πράξεις του. Η έλλειψη ντροπής και ενοχής είναι βασικό χαρακτηριστικό στις προσωπικότητες αυτές και μία βασική αιτία των βλαπτικών πράξεων προς τους άλλους. Το άτομο μπορεί να εγκληματίσει και να μην νιώσει τύψεις για την πράξη. Να μην φαντασιώνεται καμία τιμωρία και να μην φοβάται. Κανένα αίσθημα ενοχής ή θλίψης για ότι έχει καταστρέψει για να κερδίσει αυτό που θέλει.
Η άμυνα που χρησιμοποιούν τα άτομα αυτά είναι ο παντοδύναμος έλεγχος. Θέλουν και πιστεύουν ότι έχουν τον έλεγχο των ανθρώπων γύρω τους. Προσφέρει ικανοποίηση για αυτούς η κυριαρχία πάνω στους άλλους, μία σαδιστική ικανοποίηση που πολλές φορές έχει την μορφή κακοποίησης. Το ψυχοπαθητικό άτομο δεν βιώνει συναισθήματα. Μιμείται τις συναισθηματικές αντιδράσεις των άλλων και αυτό για να χειραγωγήσει. Παίζει ρόλους με λίγα λόγια όπου υποδύεται το συναίσθημα πάλι για να κερδίσει κάτι από τους άλλους. Κάποιο συναίσθημα ίσως υπάρχει όταν το άτομο κυριαρχεί σαδιστικά πάνω στους άλλους. Μία διαστροφική ευχαρίστηση.
Το περιβάλλον στην παιδική ηλικία είναι συνήθως κακοποιητικό ή με έντονη παραμέληση. Το παιδί δεν έχει απορροφήσει και εσωτερικεύσει την αγάπη την μητρικής φιγούρας και έχουν έτσι επικρατήσει τα επιθετικά του ένστικτα. Η ηθική δεν εδραιώθηκε και το παιδί αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει χωρίς να φοβάται την τιμωρία. Επίσης, ένα περιβάλλον που περνάει μυνήματα στο παιδί ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει αρκεί να ικανοποιεί τις επιθυμίες του ενθαρρύνουν την διαμόρφωση ψυχοπαθητικής προσωπικότητας. Όταν το παιδί δεν έχει εσωτερικεύσει τους γονείς του, βιώνει ένα κενό και μία εσωτερική αδυναμία. Η λύση σε αυτό είναι η άμυνα της παντοδυναμίας. Οι επιθετικές και σαδιστικές ενέργειες επιβεβαιώνουν την άμυνα αυτή και κρατάνε ψηλά την αυτοεκτίμηση του. Για τον ψυχοπαθητικό ο κόσμος είναι αρπακτικός και δόλιος και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να είναι αυτός πιο δόλιος και αρπακτικός. Να δαγκώσει πρώτα πριν τον δαγκώσουν.
Οι ψυχοπαθείς έχουν πολλές φορές το συναίσθημα του φθόνου για αυτό που επιθυμούν. Επειδή έχουν ανικανότητα να αγαπήσουν δεν έχουν τρυφερά συναισθήματα για αυτό που επιθυμούν αλλά φθόνο. Το επιθυμούν αλλά ταυτόχρονα θέλουν και να το καταστρέψουν. Καταλαβαίνουν ότι στερούνται κάτι που οι άλλοι έχουν. Την αγάπη, την πραγματική σύνδεση με τους άλλους και την τρυφερότητα. Αυτό τους ενεργοποιεί το συναίσθημα του φθόνου που εκδραματίζουν με επιθετικές ενέργειες προς τους άλλους. Βαθιά μέσα στον ψυχοπαθή υπάρχει ένας βαθιά υποτιμημένος εαυτός και στερημένος από αγάπη.
Η ψυχοθεραπεία με άτομα με αντικοινωνική προσωπικότητα είναι σχεδόν αδύνατη. Τα άτομα αυτά δεν έχουν και δεν θέλουν να έχουν επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο. Δεν νιώθουν δυσάρεστα συναισθήματα για τις σκέψεις και τις πράξεις τους καθώς δεν νιώθουν ενοχές. Επίσης, δεν μπορούν να κάνουν σχέση όπου να επικοινωνούν κάτι που είναι βασικό στοιχείο της ψυχοθεραπείας.