Τι είναι η ψυχοθεραπεία. Πως λειτουργεί. Τι είναι αυτό που θεραπεύει από το άγχος και την κατάθλιψη. Πόσες συνεδρίες χρειάζονται για να απαλλαγώ από τα συμπτώματα. Ερωτήματα πολύ συχνά από τους θεραπευόμενους. Λυπάμαι αλλά ξεκάθαρη και αποκλειστική απάντηση δεν θα δώσω. Πολλές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις δίνουν ξεκάθαρες απαντήσεις όχι ως προς το πως επέρχεται θεραπεία αλλά πως η κάθε προσέγγιση κατανοεί τις ψυχικές διεργασίες και πως στοχεύει στην θεραπεία. Κάποιες θεραπείες στοχεύουν με γνώμονα το “εδώ και τώρα” στην παρούσα εμπειρία του ατόμου, την επίγνωση του τι κάνει και πως με σκοπό την επιλογή ενός άλλου δρόμου από τον αυτόματα πιλότο του μυαλού. Άλλες θεραπείες καταπιάνονται με το κομμάτι των σκέψεων και στοχεύουν στην αλλαγή των δυσλειτουργικών σκέψεων για μία πιο ποιοτική ζωή. Άλλες στοχεύουν να ρίξουν φως στις σπηλιές του ασυνειδήτου ώστε ο θεραπευόμενος να εντοπίσει και να επεξεργαστεί συγκρούσεις που δεν γνώριζε ότι έχει και μάλιστα του προκαλούν άγχος και άλλα συναισθήματα. Άλλες πάλι ασχολούνται αποκλειστικά με το σώμα και τα μπλοκαρίσματα του ως αποτέλεσμα παιδικών τραυμάτων και συγκρούσεων επιθυμιών.
Προσωπικά θεωρώ ότι κάθε θεραπευτής πρεσβεύει την προσέγγιση που έχει εκπαιδευτεί αλλά έχει το προσωπικό στυλ και πολλές φορές τους δικούς του τρόπους και στόχους της θεραπείας. Ο άνθρωπος είναι ένα ον που χρειάζεται ολιστική προσέγγιση. Δεν είμαστε μόνο οι επιθυμίες μας, υπάρχουν τα “πρέπει” και οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί. Ένας άνθρωπος δεν είναι ο ψυχικός του κόσμος που αναδύεται στις σχέσεις και το περιβάλλον του, υπάρχουν και εξωγενείς παράγοντες που εισχωρούν στο άτομο και το απορυθμίζουν ψυχικά. Δεν μας επηρεάζει μόνο η οικογένεια μας αλλά και όλος ο κοινωνικός περίγυρος μέχρι και το σε ποια χώρα ζούμε. Ο άνθρωπος δεν είναι ένα νοητικό ον αλλά επίσης ένας σωματικός καμβάς όλων των αισθήσεων, παρορμήσεων και συναισθημάτων. Ακόμη και αν ο νους θέλει να κρυφτεί το σώμα θα πει πάντα την αλήθεια, πάντα θυμάται και ίσως αυτό είναι που κρύβει την αδυναμία και την δύναμη. Το αν θεραπεύει η ψυχοθεραπεία είναι κάτι που ο καθένας το ανακαλύπτει μόνος του. Ο βασικός υπεύθυνος για την θεραπεία είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Κανένας δεν θεραπεύτηκε αφημένος στα χέρια ενός ψυχοθεραπευτή. Εγώ θα έλεγα όταν θες να ζήσεις μία καλύτερη ζωή βρίσκεις τον τρόπο αργά ή γρήγορα και το καταφέρνεις. Η θεραπεία επικουρεί σε αυτό. Το βασικότερο από όλα είναι ότι εσύ αλλάζεις τις δυναμικές, εσύ βρίσκεις νέους δρόμους, καινούργια νοήματα, μεγαλύτερη αποδοχή και ειρήνη με τον εαυτό σου. Η θεραπεία με σεβασμό σε ακολουθεί στον δρόμο αυτό της ειλικρινής αγάπης για τον εαυτό σου και εν συνεχεία για την ζωή και τους ανθρώπους. Αν υπάρχει μία λέξη κλειδί στην ψυχοθεραπεία είναι η λέξη αποδοχή. Πρώτα και πάνω από όλα αποδέχομαι τι έχω κάνει και ποιος είμαι μέχρι τώρα. Τι μπορώ και τι δεν μπορώ. Τι θέλω και δεν θέλω. Όχι για να αποδεχτώ την μοίρα αλλά για το ακριβώς αντίθετο για να την αλλάξω. Αγκαλιάζω τις σκέψεις που δεν τόλμαγα, τα συναισθήματα τις παρορμήσεις όχι γιατί τα αγαπώ απαραίτητα αλλά γιατί ούτως ή άλλως είναι δικά μου και κάτι θέλουν να μου πουν, για κάποιο λόγο υπάρχουν και για κάποιο λόγο και εγώ τα είχα κλειδώσει στο μπαούλο. Ενώνω τα κομμάτια μου , τα κομμάτια του παζλ για να δω όλη την εικόνα. Αποκτώ επίγνωση.

Ως δεύτερη φάση, είναι η ανακάλυψη δυνάμεων χαμένων ή άγνωστων μέχρι στιγμή. Νέους τρόπους διαχείρισης, αλλαγή πεποιθήσεων για τον εαυτό και τον κόσμο. Δυνάμεις που θα αναδυθούν στο σκοτάδι, στον φόβο, την απογοήτευση και την παραίτηση. Κανείς δεν κάθεται για πολύ στο σκοτάδι, αλλά για να βρει το φως πρέπει να μείνει στο σκοτάδι. Το άτομο πενθεί για αυτά που έχασε, θυμώνει σε αυτούς που κάποτε δεν μπορούσε να θυμώσει, εξωτερικεύει και επεξεργάζεται πτυχές του εαυτού του ή σημαντικών άλλων που έχουν εσωτερικευτεί μέσα του και ακόμη το καθοδηγούν-εξουσιάζουν, έρχεται αντιμέτωπο με το πιο σκοτεινό κομμάτι του εαυτού του, εντοπίζει μοτίβα συμπεριφοράς, έρχεται σε επαφή με το εσωτερικό του παιδί βλέπει τι φοβάται το παιδί αυτό, τι στερήθηκε, με τι θυμώνει και τι ζητά από τους ανθρώπους και γενικά ο θεραπευόμενος βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη για πρώτη φορά με κατανόηση και ενσυναίσθηση. Αν θεωρείτε ότι το να αγαπάς τον εαυτό σου όπως είναι είναι κάτι σημαντικό και ζητούμενο τότε ναι η θεραπεία είναι σημαντική για εσάς και θα σας αλλάξει λίγο έως πολύ την ζωή. Τα περισσότερα τραύματα των ανθρώπων προέρχονται από το “πρέπει να γίνεις κάτι άλλο”. Ένα βροντερό “όχι” που ακούμε όχι στην οικογένεια μόνο γενικά στην κοινωνία. Μέσα σε όλες τις επιταγές του πως πρέπει να είσαι έρχεται η ψυχοθεραπεία να δώσει μία απαραίτητη ισορροπία. Στην ισορροπία μπορείς να βρεις την δύναμη να δράσεις και να ευτυχήσεις (αν μπορώ να τολμήσω την λέξη αυτή).